Samenvatting

man heeft bijstandsuitkering. Vrouw heeft nooit gewerkt. Ze voeden 2 kinderen van resp. 3 en 5 jaar op.
aanmelding: relatieproblemen.
tijdens gesprekken blijkt dat man zwart bijverdient. Ik heb dit in intervisie besproken; enkele collega's vinden dat ik moet zeggen dat ik het ga aangeven bij de gemeente, omdat dit niet mag: 'maatschappelijk is dit onacceptabel'. Andere collega's zeggen dat ik het inderdaad moet aankaarten bij het echtpaar, maar dat ik het niet kan aangeven zonder hun toestemming.
Dit thema komt op net nu de gesprekken met het echtpaar goed verlopen en ze zich positief ontwikkelen, zowel naar elkaar, naar de kinderen, als in hun visie over hun maatschappelijke verantwoordelijkheid. Het zwart bijverdienen snappen ze dat dit eigenlijk niet kan, maar 'het is toch tijdelijk' en 'iedereen doet wel eens iets wat niet mag; de hogere inkomens ontduiken aan de lopende band belastingen; mag dat dan wel?'
Dilemma: wat moet ik als hulpverlener doen? Zelf vind ik dat ik het niet kan aangeven, maar ik voel van collega's een druk om het wel te doen.

De discussie vindt plaats in de rechterkolom onder 'Discussies'.

De (oude) beroepscode voor de MW'er: art. 12 zegt dat de maatsch.werker de plicht heeft tot geheimhouding over alles wat hem over de persoon en dienst omstandigheden ter kennis is gekomen.
De wet: art. 272 van het Wetboek van strafrecht zegt dat het opzettelijk schenden van het beroepsgeheim strafbaar is.
De plicht tot geheimhouding wordt slechts opgeheven door de toestemming van de client of indien levensbelangen ernstig worden bedreigd, gedoeld wordt op o.a. huiselijk geweld (oude Code MW art. 11).
Bovendien geldt dat de plicht tot geheimhouding niet wordt opgeheven door de uitsluitende toestemming van de client (Code MW art. 13); bijv. toestemming aan begin van de hulpverlening.

Wegens onderhoud is het op dit moment niet mogelijk om in te loggen. Excuus voor het ongemak



Een ogenblik geduld a.u.b.