Samenvatting

‘Wat doen maatschappelijk werkers nu precies?’ is de vraag die in het boek 'Van Richmond naar Reid' van Lou Jagt centraal staat. Met welke interventies proberen zij hun cliënten te helpen weer wat greep te krijgen op datgene wat mis ging, een antwoord te vinden op dreigend verlies of onheil dat hen overkomt.
Het model taakgerichte hulpverlening (TGH) geeft op deze vragen voor cliënten en werkers begrijpelijke antwoorden. Het gaat uit van de vragen waarmee cliënten naar het maatschappelijk werk komen en bouwt voort op datgene wat cliënten zelf al hebben geprobeerd maar niet tot de gewenste resultaten heeft geleid. Kernbegrippen van het model zijn: activeren van cliënten op basis van partnerschap, structureren van het hulpverleningsproces en het motiveren van cliënten door het werken met haalbare taken in een te overziene begrensde tijdsperiode.

In de bijlage treft u een tekst aan die Lou Jagt deels als toelichting op het boek/proefschrift bij zijn promotie heeft uitgesproken. Daarin schrijft hij o.a.:
'In het proefschrift 'Van Richmond naar Reid' beschrijf ik hoe TGH zich vanaf 1972 tot 2007 ontwikkelde in de VS, Nederland en Engeland. De vele onderzoeken die naar TGH zijn verricht zorgen ervoor dat de maatschappelijk werker die taakgericht werkt, kan staan op ‘harde grond’, maar ook zijn er practice-based loopplanken beschikbaar die bruikbaar zijn op het moerassig terrein. Anders gezegd: de werker kan beschikken over resultaten van wetenschappelijk onderzoek, geëxpliciteerde praktijkkennis en meer impliciete (tacit) praktijkkennis die hem kunnen helpen om verantwoord en toch op persoonlijk creatieve wijze op cliënt en situatie in te spelen.'

Voor meer informatie over 'Taakgerichte hulpverlening': tik 'taakgerichte hulpverlening' in zoekregel (rechtsboven)!

Bijlage