‘Ja, ik ben voor eerherstel van het maatschappelijk werk.', zegt de Zwolse wethouder Erik Dannenberg op de site van 'Sociale vraagstukken' in een interview van Martin Zuithof: 'Een paar decennia terug werd je, als er echt iets met je aan de hand was, in een instituut opgenomen, ver weg in het bos of op de hei. Mensen met minder erge problematiek bleven in de samenleving en het maatschappelijk werk deed voor hen ongeveer alles. Die generieke rol van het maatschappelijk werk is uitgekleed, omdat vanuit de intramurale instituties het proces van vermaatschappelijking, terug naar de maatschappij, op gang kwam.’
‘De gezinsdrama’s hebben zichtbaar gemaakt wat de onderliggende structuur is in dit land. Voortdurend was de conclusie: dit is geen incident, maar symptomatisch voor hoe we de zorg hebben georganiseerd. Onduidelijke regie en versnippering. In veel probleemflats zie je bij gezinnen vooral meervoudige problematiek, een benadering vanuit afzonderlijke problematieken werkt daar gewoon niet.’
Lees het hele interview HIER.

Op dezelfde site 'Sociale Vraagstukken' staat een recensie van Nico de Boer over het boek 'Eropaf...en dan?' van Sjef de Vries. Daarin schrijft de recensist dat het maar de vraag is of het maatschappelijk werk, zoals De Vries zou suggereren, het 'wenkend perspectief' is: 'Buiten kringen van de werksoort zelf hoor je eigenlijk nooit iemand dat beweren.', zegt Nico de Boer. Daarbij heeft hij bovengenoemd interview met de Zwolse wethouder op dezelfde site - en een maand eerder geplaatst - dus helaas over het hoofd gezien. En de Zwolse wethouder staat zeker niet alleen.
Lees de recensie 
HIER

Zie ook: video Sjef de Vries met kanttekeningen bij mogelijkheden burgerkracht.

Zie ook verdere discussie over dit thema op de site van Sociale Vraagstukken:
Burgerkracht is miskenning van maatschappelijk werk’  
 


Een ogenblik geduld a.u.b.